Hey!! Taxi

posted on 05 Jan 2012 12:54 by lordvader555
 
     เป็นเรื่องล่าสุดที่ผมประสบพบเจอกับคุณน้องมาหมาดๆเลยครับ เมื่อประมาณผ่านพ้นช่วงปีใหม่มาสองหรือสามวันได้ เป็นเรื่องราวตำไม่นานครับ แต่เป็นเรื่องปกติที่เราพบเห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
 
 
 
 
     ประมาณสองทุ่มครึ่งเห็นจะได้ ผมกับน้องก็เพิ่งจะออกมาจากห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ซึ่งสินค้าในห้างสรรพสินค้านั้น ก็ค่อยๆทยอยปิดกันไปทีละน้อยๆ (เพราะว่าห้างมันจะปิดแล้วน่ะสิ) ตัวน้องผมมันไม่ค่อยชอบความลำบากครับ ให้ห้อยโหนโจนทะยาน เอนซ้ายขวาหน้าหลังเป็นไมเคิล แจ๊คสันไปก็คงจะลำบาก เมื่อยแขนเสียเปล่าๆ (เทียบกับผมแล้ว ผมโคตรจะชอบขึ้นรถเมล์เลยนะ มันให้ความรู้สึกการฝึกการทรงตัวได้อย่างดีเยี่ยม) เลยมาโบกแท็กซี่เอา ซึ่งตรงข้างหน้าห้างก็จะมีคิวรถแท็กซี่เอาไว้ส่งผู้โดยสารกลับบ้าน (แหงสิ จะให้แท็กซี่ขับพุ่งเข้าห้างในเวลาที่ห้างจะปิดเนี่ยนะ) ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่คิวแท็กซี่ครับ ปัญหามันอยู่ที่คนต่อคิวเนี่ยแหละ
 
 
 
 
     คนมาต่อคิวกันเยอะมากครับ ให้อารมณ์ประมาณมาต่อคิวกินชาบูชิแล้วยืนรอออกันเป็นสิบกว่าคิวนั่นแหละ ผมถามลองเชิงน้องว่า จะลองเปลี่ยนสายไปขึ้นรถเมล์มั้ย มันก็บอกว่าเวลาเยี่ยงนี้ ถ้ามีรถเมล์ผ่าน มันก็ต้องเป็นวิญญาณรถเมล์แล้วล่ะ (นี่ขนาดสองทุ่มครึ่งนะเนี่ย) ก็เลยรอต่อคิวแท็กซี่กัน ต่อไปเรื่อยๆ ประมาณสิบนาทีเห็นจะได้ ก็ใกล้ถึงคิวเราละ อา......กลับบ้านไปแล้วจะไปทำอะไรดีหนอ นั่งเขียนคัดลายมือภาษาไทยดีมั้ย? นั่นไง นั่นไง รถแท็กซี่มาแล้วนั่นไง แต่ทำไมมันจอดข้างหน้าเรา เลยไปประมาณห้าเมตรได้
 
 
 
อ้าวป้า?
 
ป้า?
 
ป้ามาจากไหน?
 
ป้าพาใครมาด้วยสี่ห้าคน?
 
ป้าขึ้นรถ?
 
ป้าไปแล้ว..........
 
.
.
.
.
.
.
 
ป้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!
(กรุณาออกเสียงโดยที่กัดฟันตัวเองแล้วข่มเสียงอยู่ในลำคอนะครับ)
 
 
 
 
 
     แล้วที่ตรูตรากตรำยืนจนขาแข็งเหมือนโดนเมดูซ่าสาปซะขนาดนี้ จะทำไปเพื่ออะไรฟะ มันไม่มีความหมายเลยใช่มั้ย? ตรูต้องไปร้องเรียนต่อสมาคมผู้ยืนรอแท็กซี่แห่งประเทศไทยมั้ย? แล้วมัน.........มันอะไรฟะเนี่ย แม่งโคตร interfere เลยฟ่ะ
 
 
 
 
     ผมมองหน้าน้องตัวเอง มันถอนหายใจหนึ่งทีแล้วก็บอกกับผมว่า
 
 
 
"ไม่เป็นไร กูไม่รีบ ปล่อยคนรีบเขากลับบ้านไปก่อน"
 
 
 
   ถ้าน้องผมไม่รีบ ผมก็ไม่มีปัญหาอะไร โนพลอมแพลม สามารถนั่งรอได้่ ถึงแม้ว่าจะเป็นชั่วโมงก็ตาม 
 
 
 
 
     ยี่สิบนาทีผ่านไป การต่อคิวยืนรอรถแท็กซี่เริ่มไม่มีความหมายครับ เพราะผู้คนที่เพิ่งออกมาจากห้างมาหมาดๆ สามารถพบความชุ่มฉ่ำของแอร์ในรถแท็กซี่ต่อได้ทันที ผู้คนที่ยืนรอต่อคิวข้างหลังผมก็เริ่มกฏการรอคิวแล้วครับ สนกฏมือใครยาว โบกได้โบกเอาแล้วครับ มันก็ผลัดกันขึ้นไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ ผมกับน้องก็นั่งอ่านการ์ตูนอยู่บนริมฟุตบาทสีเหลือง-แดงอย่างใจเย็น
(ถ้าเอาเพลงอารมณ์เหงาๆมาตอนนี้ น่าจะได้อารมณ์หนังของ Sofia Coppola ขึ้นมาทันที)
 
 
 
 
     สักพักเพื่อนคุณน้องโทรมาครับ โทรมาถามเรื่อง High School of the Dead ว่ามีโหลดที่ไหนบ้าง (High school of the Dead หรือ H.O.T.D. เป็นอนิเมญี่ปุ่นที่ขึ้นชื่อลือชาในเรื่องส่วนโค้งส่วนเว้าครับ เอ้ย!! เรื่องซอมบี้สิ อารมณ์ประมาณ The Walking Dead ฉบับวัยรุ่นผสมความเหนือจินตนาการเล็กน้อย สามารถหาซื้อได้ตามแผงร้านดีวีดีทั่วไปครับ) น้องผมก็บอกกับมันไปว่า มันไม่มีโหลดแล้ว H.O.T.D น่ะ เพราะโดนลิขสิทธิ์ไปแล้ว คนไทยแม่มมีมารยาทจะตาย ผมก็แอบแซวน้องว่า เฮ้ย พูดแบบไม่ดูสิ่งแวดล้อมเลยนะเอ็ง
 
 
     แต่ไม่น่าเชื่อครับ
.
.
.
.
.
 
     ผู้คนในสภาพแวดล้อมโดยรอบหยุดชะงักเลยครับ หยุดนิ่งเหมือนเล่น DotA แล้วโดนทำให้ติด Stun ทั่วอาณาเขต 300 AoE ไปเลยครับ แต่ผมเห็นแบบนี้เท่านั้นแหละ หลุดขำก๊ากเลยอะ เนื้อในมันเป็นการโหลดการ์ตูนนะนาย มันไม่เกี่ยวกับเรื่องแย่งแท็กซี่หรอก
 
 
 
     เอ๊ะ? รึมันเกี่ยววะ?
 
 
 
 
 
 
     สักพักก็มีคู่สามีภรรยา (น่าจะเป็นคู่มีสามี-ภรรยานะ) มายืนรอต่อคิวเหมือนกันกับผมเลยครับ แล้วก็สังเกตเห็นถึงสภาพแวดล้อมเช่นเดียวกันกับพวกผมเลยแอบพูดออกมาเบาๆ
 "คนไทยก็เป็นอย่างนี้แหละ มิน่าประเทศมันถึงอยู่กันลำบาก"
(อันนี้คือฉบับซอฟต์นะครับ ของจริงแรงกว่านี้เยอะ x5 น่าจะได้)
.
.
.
.
 
     เอาล่ะสิ หยุด Stop กันอีกแล้ว โดน Stun กันอีกแล้ว ผมก็ฮากันอีกแล้วน่ะสิ อันนี้พูดแล้วกระทบกันเต็มๆเลย เป็นแบบ Directly เลย คาดว่าพี่ผู้ชายเขาเห็นผมหัวเราะหลังจากที่เขาพูดเมื่อกี้เขาก็เลยถามผม
 
 
พี่: รอแท็กซี่มานานแล้วรึยัง

ผม: รอมาประมาณ (ดูนาฬิกา) สี่สิบนาทีแล้วครับ

พี่: เฮ้ย นานจัง แล้วทำไมไม่โบกแท็กซี่แล้วขึ้นไปเลยล่ะ

ผม: อ๋อ ไม่เป็นไรครับ พวกผมไม่รีบ ปล่อยให้คนที่รีบกว่าเขาขึ้นแท็กซี่เลยครับ

พี่: (เห็นรถแท็กซี่ว่าง) นั่นแท็กซี่ว่างแน่ะ เดี๋ยวพี่โบกให้เอามั้ย

ผม: (มองหน้าน้อง คุณน้องให้สัญญาณว่า ตรูยังอ่านการ์ตูนไม่เสร็จ ไม่ต้องรีบกลับ) อ๋อ ไม่เป็นไรครับ ผมว่างกว่าแท็กซี่อีก
 
 
    คุณพี่เขาหัวเราะก๊ากลั่นเลยครับ ลั่นจนคนรอบๆบริเวณหันมาดู คุณแฟนเขาก็หัวเราะคิกคักๆนะ แล้วเขาก็ยืนรอเป็นเพื่อนผม อาจจะไม่ได้ยืนรอก็ได้ อาจจะเป็นการสังเกตการณ์เหมือนกันเสียมากกว่า (เริ่มเข้าใจจุดประสงค์ตัวเองที่มานั่งรอดูคนโบกแท็กซี่ละ)
 
 
 
 
     สุดท้ายผ่านไปประมาณยี่สิบนาที ประจวบเป็นหนึ่งชั่วโมงพอดี คนก็เริ่มน้อยครับ บรรยากาศเริ่มเป็นใจที่จะกลับบานได้ละ ไอ้คุณน้องก็อ่านการ์ตูนมันครบทุกเล่มที่เพิ่งซื้อมาแล้วด้วย (ตรูว่าไม่ต้องเอากลับบ้านหรอก อ่านจบแล้ว ก็ฝังดินมันตรงนี้เลยก็ได้นะ) คุณพี่เขาก็เริ่มโบกแท็กซี่กลับบ้านกัน ผมก็พูดคุยจากลากันตามประสากันไป แล้วสุดท้ายก็ได้โบกแท็กซี่กลับบ้านในเวลาสามทุ่มสี่สิบครับ
 
 
 
 
 
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า............ ไม่รู้สิครับ
 
 
สราญตาทุกผู้ทุกคนครับ

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot!

#5 By TIME'S on 2012-01-23 23:15

น้องท่านพูดได้โดนมาก ถึงความจริงจะคนละเรื่องกันก็เถอะ 5555

Hot! Hot!

ฮาที่สุด คือ สำนวนท่านเนี่ยแหละ แซ่บจริง ๆ 55

#4 By TsuMukii on 2012-01-07 00:46

โด๊นนนนนนนนนน สุดยอด คำพูดช่างถล่มซอมบี้
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...... ซอมบี้มีมารยาท -/โดนถีฟ

#3 By -DeminA- on 2012-01-05 23:43

HOTD สนุกมากครับ ผมชอบมาก

embarrassed

#2 By Boymang*~ on 2012-01-05 20:52

ฮ่าๆๆๆๆ เขียนได้ฮามากๆ ชอบๆ Hot! Hot!

#1 By HELLO...University on 2012-01-05 14:35