อะเมซิ่ง!

posted on 29 Mar 2012 23:32 by lordvader555 in ETC directory Lifestyle, Diary
 
     ช่วงเวลาที่ผ่านมา ผมได้พบเจอวัฒนธรรมอันแปลกแหวกแนวขนบธรรมเนียมประเพณีและจิตใจที่เคยมีมาทั้งหมดทั้งมวล จนสิ่งที่ผมกำลังร่ำเรียนอยู่นั่นดูหมดราศีขึ้นมาในทันที หรือมันอาจจะเป็นแค่สิ่งที่ผมไม่คาดคิดมาก่อนแล้วทุกคนอาจจะมองว่ามันเป็นแค่เรื่องที่ธรรมดา ไม่มีวิญญาณอะไรแฝงอยู่เลย ก็เป็นได้
 
 
 
 
 
    - ไอติมผัด
 
 
 
   แต่ก่อนผมไม่เคยคิดว่าหยินกับหยางมันจะเข้ากันได้ทุกกรณีเช่นการเอาน้ำแข็งไปบูชายัญกับไฟ ยังไงมันก็ต้องละลาย แต่ตอนนี้ สิ่งที่เรียกว่าไอติมผัดได้ทำลายขอบเขตของสิ่งที่ไม่เข้ากันอย่างสุดขั้วอย่างไอศกรีมกับกระทะไปอย่างง่ายดายโดยที่ผมไม่รู้ว่ามันสามารถทำได้ และมันมีอยู่ในสากลโลกด้วย
 
 
 
   จุดกำเนิดที่ผมดันไปสนใจของหวานสุดเอ็กซ์เพรสชั่นนิสม์นี้เริ่มมาจากผมได้ไปเดินอยู่ในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เดินไปป๊ะแฮ่มกับร้านไอศกรีมวินเทจร้านหนึ่งที่ตกแต่งไปด้วยเถาวัลย์ที่ไม่สามารถรับแสงแดดได้เพราะกำแพงปูนได้บดบังไว้หมดแล้ว แต่สิ่งที่น่าสนใจไม่ได้มีเพียงแค่นั้น อย่างที่สามที่นอกจากการนำเอชทูโอไปลงกับกระทะแล้วสามารถก่อรูปร่างเป็นของแข็งได้โดยไม่ได้ระเหยไปเกาะติดกับเพดาน กับเถาวัลย์ออแกนิคแล้ว ยังมีกล้องวงจรปิดติดรอบๆบริเวณบลอคคนขาย เขาไม่ได้กลัวว่าจะมีขโมยมาลักปล้นแย่งชิงไอศกรีมแต่อย่างใด แต่มันเอาไว้ฉายวิธีการผัดไอศกรีมแบบ Realtime โดยไม่ต้องพึ่งเอเอฟ ให้เราสามารถกด SMS เพื่อโหวตว่าก้อนไอศกรีมลูกไหนจะต้องออกจากร้านก่อนกัน โอวววว.....ช่างครีเอทีฟบรรเจิดเลิศล้ำยิ่งนัก
 
 
 
      และสิ่งสุดท้ายที่สำคัญสุดคือนวัตกรรมนี้มีชาติกำเนิดมาจากคนไทยครับ ไทยทำ ไทยใช้ ไทยเจริญโดยแท้
 
 
 
 
 
   - Terminal 21
 
 
 
     เทอร์มินัล 21 เป็นห้างสรรพศิลป์ค้า (ขอใช้คำว่า ศิลป์ ครับ เพราะข้างในมันป๊อบอาร์ตเอาเรื่อง) ที่ถ้ามีงานจัดนิทรรศการงานศิลปะในห้างนี้ก็คงจะไม่แปลกใจสักเท่าไหร่ ถ้าให้แปลกใจก็คือเขาจะพากันจัดงานของ อ.ถวัลย์ ดัชนีในห้างนี้นั่นแหละ ที่นี่จะถือว่าเป็นหอศิลป์กรุงเทพอีกที่หนึ่งก็เป็นได้ เพราะดูทุกคนมามุ่งมั่นที่จะถ่ายรูปสภาพแวดล้อมเอฟเวอรี่ติ่งสิ่งอย่างในห้างมากกว่าจะมาลุยขาลากไปกับการช็อปปิ้งจับจ่ายใช้สอย และยังได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าที่นี่นั้นมีห้องน้ำระดับเวิล์ดคลาสอยู่ด้วย แต่แปลกมากที่เวลาผมมาที่นี่ทีไร ไม่เคยปวดอะไรจนต้องเข้าห้องน้ำสักที ดูเหมือนโชคชะตาจะไม่นำพาให้เรามาเจอกัน
 
 
 
    พอสิ่งแวดล้อมโดยรวมในห้างดูดี เสาโรมันที่แอ๊บพังแหล่ก็ดูดี สะพานโกลเด้นเกทระดับนาโนที่เอาไว้ให้แมงป่องเดินเล่นก็ดูดี ร้านค้าที่จะเข้ามาทำธุรกิจ in relationship with ก็ต้องดูดี พอดูดีปุ๊บ มูลค่าสินค้าในห้างก็ดูเลอค่าขึ้นมาตามลำดับ มันเลอค่าจนเกินไปสำหรับคนที่วันๆพกเงินติดตัวที่ถือว่าต่ำกว่าระดับมาตรฐานของเศรษฐกิจกรุงเทพกำหนดไว้อย่างผม เลยไม่สามารถซื้ออะไรได้เลย แม้กระทั่งไอติมของที่นี่ยังราคาตั้ง 80 บาท (แล้วทำไมกลับไปวกเรื่องไอติมอีกแล้วฟะ?) อยากทราบเหลือเกินว่าร้านไอติมแดรี่ควีนที่เหมาะกับทุกระดับการเงินหายไปไหน?
 
 
 
 
 
    - กาแฟโบราณ แต่แพ็คเกจพี่ทัดเทียมสากลโลกมาก
 

 
     ชื่อก็ขายตรงกันโต้งๆว่าเป็นกาแฟโบราณที่ขุดออกมาจากดินที่ลึกลงไปหนึ่งร้อยเมตร ชุดกาแฟเหล่านี้ถูกฝังให้เป็นมรดกรุ่นลูกรุ่นหลานมาเป็นเวลาร้อยกว่าปีแล้ว ถ้าหากใครได้กินคงสามารถลอยกลับไปในยุคสมัยบางระจันเลยก็เป็นได้ แต่ทุกวันนี้ร้านกาแฟโบราณนั้น มีรูปลักษณ์ที่ดูโมเดิร์นสามารถต่อสู้กับสตาร์บั๊คส์ได้แล้ว ด้วยความที่ทั้งหน้าร้านจะมีชายคนหนึ่งที่กำลังเล่นท่ายากทรานสเฟอร์ชาไปมาระหว่างกาโดยที่ไม่รู้ว่าชามันจะหมดเมื่อไร และพี่เขาจะเมื่อยแขนหรือไม่ บรรจุภัณฑ์ของร้านที่ทัดเทียมระดับมาตรฐาน ISO 9001 ไปแล้ว แต่พวกเขายังคงความโบราณไว้อยู่ 3 อย่างด้วยกัน
 
 
 
1. ถุงชากาแฟยังคงใช้อันโบราณดำนิลเหมือนเดิม
2. มอเตอร์ไซค์ยังคงเป็นเวฟหรือซูซูกิเหมือนเดิม
3. ราคายังคงสะบั้นสตาร์บั๊คได้เหมือนเดิม (ถูกกว่านั่นเอง)
 
 
 
สามสิ่งนี้เอง ที่ทำให้ผมยังคงเป็นแฟนคลับของกาแฟโบราณนี้ต่อไปทั้ง 76 จังหวัด
 
 
 
 
 
 
สิ่งที่อะเมซิ่งที่ประสบพบเจอมา ยังพอมีให้เขียนบลอคถัดไปได้ครับ (คือกะจะเล่นมุขเดิมนั่นเอง) เจอกันใหม่ถ้าผมไม่ขี้เกียจเกินไปนะครับ
 
สราญตาทุกผู้ทุกคนครับ

Comment

Comment:

Tweet

ชอบที่เล่นคำว่าห้างสรรพศิลป์ค้า เจ๋งมากครัฟปู่

#2 By -DeminA- on 2012-03-30 23:21

ส่วนตัวผมว่า ผมชอบกาเเฟโบราณมากกว่ากาเเฟสดซะอีกครับ!

ขอบคุณสำหรับบทความน่ากินครับ

#1 By CGshelf on 2012-03-30 15:31